|
Istnieją dwie podstawowe metody wykonywania nadruków. W metodzie druku bezpośredniego, barwnik ze specjalnej folii eksploatacyjnej (patrz zdjęcie poniżej) jest przenoszony bezpośrednio na kartę. Drukarki wykonują nadruki kolorowe w pełnej palecie barw tj. 16,7 miliona kolorów (termosublimacja) lub monochromatyczne w kolorach czarnym, niebieskim, czerwonym, zielonym, białym, złotym lub srebrnym (termotransfer). Metoda druku bezpośredniego jest wykorzystywana w drukarkach Evolis.
Jeżeli drukujemy karty z paskiem magnetycznym lub elektronicznym układem stykowym, warstwa "overlay" nie jest oczywiście nanoszona na pasek magnetyczny i styk elektroniczny (do wyboru w sterowniku drukarki). W przypadku druku monochromatycznego folia jest jednobarwna, a na wydruk zużywana jest tylko taka ilość folii jak szeroki jest nadruk.
Obydwie metody maja swoje wady i zalety. Nadruk retransferowy cechuje bardzo wysoka jakość i odporność na ścieranie (barwnik znajduje sie pomiędzy warstwą filmu a kartą). Co więcej, nadruk może być wykonywany na kartach, których powierzchnia nie jest fabrycznie czysta (barwnik jest nanoszony na film, a nie na kartę). Wadą technologi retransferowej jest możliwość rozwarstwienia filmu i karty, czyli mówiąc inaczej zerwania warstwy zadrukowanej. Nadruk bezpośredni wymaga czystej powierzchni kart lecz nie ma ryzyka oderwania warstwy zadrukowanej. Niezależnie od metody druku jaką stosuje producent drukarek, każda z drukowanych kart może być inna, co sprawia, że drukarki do kart idealnie nadają się do przygotowywania identyfikatorów ze zdjęciem lub personalizowania kart zadrukowanych wcześniej metodą offsetową (np. dodrukowywanie zdjęć i danych osobowych). Nadruk wykonywany jest powierzchniowo i może być zabezpieczony przezroczystą warstwą chroniącą przed ścieraniem lub warstwą holograficzną. Wybrane miejsca na karcie mogą zostać pokryte tzw. "folią zdrapką". Nie ma ograniczeń minimalnej wielkości nakładu - ekonomicznie uzasadniony jest wydruk nawet pojedynczej karty. Drukarki mogą być wyposażone w koder elektronicznego układu stykowego (chipa), koder elektronicznego układu zbliżeniowego lub koder paska magnetycznego. W trakcie jednego przebiegu karty przez drukarkę wyposażoną w koder możliwe jest wykonanie nadruku (tzw. "personalizacja graficzna") oraz zapisanie danych na pasku magnetycznym i/lub w układzie elektronicznym (tzw. "personalizacja magnetyczna" lub "elektroniczna"). Minimalizuje to możliwość wystąpienia typowych błędów, tj. rozbieżności pomiędzy informacjami nadrukowanymi a zapisanymi elektronicznie lub magnetycznie. Niektóre modele drukarek mogą być wyposażone we wszystkie trzy rodzaje koderów równocześnie. Drukarka wyposażona w koder (kodery) znacznie skraca czas personalizacji kart.
2008-11-17 |
Systemy identyfikacji osób
W przypadku druku bezpośredniego głowica drukująca drukarki zostaje dociśnięta do karty poprzez folię z barwnikiem (folia znajduje się pomiędzy głowicą a kartą). Głowica rozgrzewając się "wtapia" barwnik z foli w plastik karty. W przypadku druku kolorowego na jedną wydrukowaną kartę zużywany jest zawsze taki sam odcinek foli z czterema panelami kolorów podstawowych żółtym, magenta, cyjanem i czarnym. Dodatkowo na foli znajduje się piąty przeźroczysty panel tzw. warstwa "overlay". Cała powierzchnia karty jest pokrywana przeźroczystą warstwą zabezpieczającą. Warstwa "overlay" chroni nadruk m.in. przed promieniowaniem UV.
Odmienna filozofia druku stosowana jest w drukarkach retransferowych. Przykładami takich drukarek są drukarki firmy Fargo serii HDP? (High Definition Printing?) lub drukarka CX-330 firmy NBS. Nadruk jest wykonywany na specjalnym filmie, który jest następnie zespajany z kartą.